Skip to content

Ιστολογίων Ανάλεκτα 28/02/2009

Μαρτίου 2, 2009

ΕΛΛΑΔΑ

Εξωτερικοί και εσωτερικοί κίνδυνοι για τις ελληνικές τράπεζες
Αντικρουόμενες εκθέσεις βλέπουν το τελευταίο διάστημα το φως της δημοσιότητας αναφορικά με το βαθμό κινδύνου που αντιμετωπίζουν οι τράπεζες που έχουν έκθεση στη ΝΑ Ευρώπη. Ωστόσο, σύμφωνα με το Γιώργο Καισάριο, το πρόβλημα των ελληνικών τραπεζών δεν είναι μόνο «εισαγόμενο», αλλά και εγχώριο:
Όσον αφορά την έκθεση της Citi για τις τράπεζες, όσα ξέρει ο νοικοκύρης δεν ξέρει ο κόσμος όλος. Αυτό μεν σημαίνει ότι θα πρέπει να βασιζόμαστε περισσότερο στο guidance από τις ίδιες τις εταιρείες, αλλά από την άλλη θα πρέπει να κοιτάξουμε και τα δεδομένα.
Τα δεδομένα λοιπόν είναι ότι οι Ελληνικές τράπεζες έχουν συνολικά 60 δισ ευρώ περίπου σε δάνεια στις γειτονικές αγορές. Μόνο το 10% από αυτά να αποδειχτούν επισφαλή, είναι αρκετά για να ανατρέψουν πάρα πολλά στις τράπεζες. Υπόψη ότι 10% είναι ένα αρκετά συντηρητικό νούμερο. Η έκθεση της Citi κάνει λόγο για πολύ μεγαλύτερο νούμερα.
Το πρόβλημα όμως δεν είναι μόνο οι γειτονικές χώρες. Και εδώ η κατάσταση είναι έως ένα σημείο εκτός ελέγχου: Ακάλυπτες επιταγές, πλειστηριασμοί, κατασχέσεις αυτοκινήτων και μη πληρωμή καταναλωτικών δανείων σε συνδυασμό με το πρόβλημα στα Βαλκάνια θα προκαλέσουν αρκετά προβλήματα στις τράπεζες.
Το κατά πόσο μπορούν οι ισολογισμοί τους να το αντέξουν δεν ξέρω. Αυτό όμως που είναι ολοφάνερο είναι ότι η αγορά είναι πολύ πιο απαισιόδοξη από τις επίσημες εκτιμήσεις αν κοιτάξει κανείς τις τιμές των μετοχών τους.
http://www.market-talk.net/index.php/before_the_bell/article/5558/

Η σπέκουλα της απόδρασης

Η θεαματική, πλην σουρεαλιστική απόδραση των Παλαιοκώστα – Ριζάι ήταν αδύνατο να μείνει ανεκμετάλλευτη πολιτικά, ακόμη και από τα κόμματα που ως κυβέρνηση είχαν ενεργό συμμετοχή στο σχεδιασμό και υλοποίηση του σωφρονιστικού συστήματος της χώρας:

Σάλος ξέσπασε για την απόδραση Παλαιοκώστα. Μεγάλη χαρά για τα τηλεπαράθυρα και τους αναλυτές τους που επιτελούν το σπουδαίο έργο του κουκουλώματος των προβλημάτων, του αποπροσανατολισμού, της λογοκρισίας, της διαστρέβλωσης, της διασποράς υποκουλτούρας και αισθητικής ρύπανσης. Το ΠΑΣΟΚ και το ΛΑΟΣ, τα δυο συγγενή με τη ΝΔ κόμματα του πατριωτικού ορθόδοξου τόξου, με πιο ανεύθυνο και δημαγωγικό το πρώτο, ξεσάλωσαν: «ΠΑΣΟΚ: Δεν υπάρχει κράτος, μόνη λύση οι εκλογές». Τι φράση κι αυτή! Δεν υπάρχει κράτος, και τι πατριωτική λύση, οι εκλογές που δεν θα αλλάξουν τίποτα, αλλά θα βουλιάξουν κι άλλο την οικονομία. Κλασσική κραυγή η ανυπαρξία του Κράτους (και η δίψα για περισσότερη Βία) απόστρατων συνταγματαρχών, χωροφυλάκων και συνταξιούχων θεολόγων.

http://roides.wordpress.com/2009/02/24/24feb09/

ΕΠΙΛΕΞΑΜΕ ΑΠΟ ΤΑ BLOGS ΤΟΥ ΕΞΩΤΕΡΙΚΟΥ

Οι κρατικοποιήσεις τραπεζών στη χώρα που αποθέωσε τον καπιταλισμό

Αφενός πληθαίνουν οι φωνές των θεραπόντων της αναγκαιότητας κρατικοποίησης περισσότερων τραπεζών στις ΗΠΑ, αφετέρου πληθαίνει ο αριθμός των κηνσόρων που αναδεικνύουν τις συνέπειες μιας τέτοιας κίνησης:

citibankΣτόχος της μελλοντικής πολιτικής θα πρέπει να είναι η κεφαλαιακή ενίσχυση των τραπεζικών ιδρυμάτων, διατηρώντας παράλληλα τις βασικές υποδομές των πιστωτικών αγορών. Η άμεση εθνικοποίηση και η μείωση του αριθμού των πιστωτών θα έχουν ακριβώς τα αντίθετα αποτελέσματα.
Αν η κυβέρνηση δεν μπορεί να υποκαταστήσει την πίστωση στον ίδιο βαθμό με τον οποίο αυτή εξαφανίζεται από το ιδιωτικό σύστημα, τότε τόσο η αμερικανική, όσο και η παγκόσμια οικονομία θα συρρικνωθούν.
Αν η οικονομία ιδωθεί σαν μια μπανιέρα γεμάτη με νερό (πίστωση) σε δύο διαφορετικές στιγμές και σε δύο διαφορετικά επίπεδα, το άδειασμά της στο χαμηλότερο πρώτο επίπεδο θα οδηγήσει σε ανάλογη μείωση της οικονομικής δραστηριότητας. Ρευστοποιήστε το χρέος (πίστωση) στα επίπεδα του 2003 και πιθανώς να μειώσετε την οικονομική δραστηριότητα επίσης στα επίπεδα του 2003. Κάτι τέτοιο θα σήμαινε συρρίκνωση της οικονομίας κατά 10%, με την ανεργία να διαμορφώνεται σε διψήφια ποσοστά. Κρατήστε τη μπανιέρα γεμάτη!
Mike Barris
http://blogs.wsj.com/economics/2009/02/24/bill-gross-nationalization-of-banks-wont-work/

Ο BLOGGER ΑΝΑΜΕΣΑ ΜΑΣ

Οι στερημένοι, νεόπλουτοι Έλληνες (μέρος 1ο )

Ύφεση, προβλήματα στις χρηματοδοτήσεις, απολύσεις, απλήρωτες επιταγές, απλήρωτες δόσεις δανείων, ανέχεια, η πείνα προ των θυρών της μέχρι πρότινος ευημερούσας κοινωνίας και μέσα σε αυτή τη παγκόσμια οικονομική αναστάτωση, ο Έλληνας αναζητεί για μια ακόμα φορά να βρει τα αίτια για να αποδώσει ευθύνες σε αυτούς που τον «εξαπάτησαν».
Φταίνε οι τράπεζες, φταίνε οι τόκοι, φταίνε τα ψιλά γράμματα, φταίνε τα πανωτόκια, φταίει το κεφάλαιο που πίνει το αίμα του λαού, φταίει η Αμερική, φταίει η ΕΕ, φταίει το κράτος, φταίει ο Χ, φταίει και ο Ψ. Φταίνε όλοι οι άλλοι πλην του Έλληνα. Αυτός είναι το θύμα. Αυτός είναι πάντα το θύμα!
Το πρόβλημα στην Ελλάδα το δημιούργησε η γενιά των σημερινών 40άρηδων και 50άρηδων. …Εμείς που ανήκουμε σε αυτή τη γενιά, μεγαλώσαμε ακούγοντας το «φύλαγε για να έχεις». Μια φράση πιπίλα στα χείλη των γονιών μας που οι περισσότεροι εξ’ αυτών είχαν βιώσει την κατοχή και τον εμφύλιο, την πείνα και την εξαθλίωση. Από τις αρχές της δεκαετίας του ‘80 έως και στα τέλη του ‘90, η δική μας γενιά, είναι αυτή που έβγαλε λεφτά και στην προσπάθεια της να αποτάξει από πάνω της την μιζέρια της παιδικής ηλικίας όπου όλα ήταν «μετρημένα», άρχισε να γλεντάει τα λεφτά της. Αυτό μέχρι το τέλος του ‘90… Αλλαγή στην πιστωτική πολιτική, δραματική πτώση των επιτοκίων, «σφίξιμο», ήρθε και το ευρώ να συμπληρώσει το κακό και ο νέο-έλληνας που είχε καλομάθει στο «γλέντι», άρχισε να αναζητεί τρόπους για να διατηρήσει τον κεκτημένο τρόπο ζωής.

Οι τράπεζες δεν έκαναν τίποτα περισσότερο από το να στηρίξουν την εμπορική τους πολιτική πάνω σε αυτή την ανάγκη που ο ίδιος ο Έλληνας δημιούργησε με τον τρόπο ζωής του. Ποια ήταν αυτή η ανάγκη; Το να εξακολουθήσει να ξοδεύει 3000 βγάζοντας 1000 και χωρίς κόπο! Έτσι είχε μάθει… Το θέμα βέβαια είναι βαθύ και αγγίζει τις εποχές που ο Έλληνας κατάλαβε πόσο εύκολο ήταν να κοροϊδέψεις τους κουτόφραγκους ευρωπαίους που με την είσοδο μας στην τότε ΕΟΚ, άνοιξαν τις κάνουλες των ταμείων τους κι άρχισαν να τροφοδοτούν την Ελλάδα με ζεστό και πολύ χρήμα. Βέβαια, αυτοί το έκαναν με την ελπίδα ότι οι Έλληνες θα βάλουν κάτω το κεφάλι και θα δημιουργήσουν (όπως έκαναν οι Ιρλανδοί και οι Πορτογάλοι και τόσοι άλλοι). Κάποια στιγμή κατάλαβαν το λάθος τους και έσφιξαν την κάνουλα, αλλά ήταν ήδη αργά. Ο Έλληνας είχε ήδη συνηθίσει σε αυτόν τον τρόπο ζωής. Στο να εκμεταλλεύεται την κάθε πιθανή και απίθανη ευρωπαϊκή επένδυση προς ίδιον όφελος. Ήταν η εποχή που δημιουργήθηκαν βιομηχανίες στα χαρτιά, που τα κότερα και οι βίλλες δηλώθηκαν ως σύγχρονα μηχανήματα, όπου ντενεκέδες γεμάτοι με νερό δηλωνόντουσαν λάδι Α΄ ποιότητας και πολλά άλλα.
http://kafenedaki.wordpress.com/2009/02/06/sterimenoineoellines

Δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα Κέρδος στις 28/2/2009

Advertisements
No comments yet

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: