Skip to content

Ελεύθερος Τύπος, e-tipos.com, City 99,5: Oι μικρόκοσμοι που χάθηκαν

Ιουνίου 23, 2009

eleftherosTypos

Η αιφνιδιαστική απόφαση τους ζεύγους Αγγελοπούλου να κλείσουν η εφημερίδα Ελεύθερος Τύπος, η ιστοσελίδα e-tipos.com και ο ραδιοφωνικός σταθμός City 99,5 προκάλεσε μεγάλη αίσθηση και αμηχανία, κυρίως λόγω της ιδιαίτερα βεβιασμένης κίνησης. Δεν έχουμε συνηθίσει στην Ελλάδα να κλείνει μία εκ των εφημερίδων με τις υψηλότερες κυκλοφορίες εν μία νυκτί. Ίσως αν ο έλεγχος της εφημερίδας βρισκόταν σε κάποιον εκ των παραδοσιακών εκδοτών, να μη μάθαιναν οι εργαζόμενοι μέσω email ή μέσω του ραδιοφωνικού σταθμού ότι έχουν πλέον μείνει χωρίς δουλειά. Βέβαια η εποχή των παραδοσιακών εκδοτών έχει παρέλθει ανεπιστρεπτί. Μάλλον ορθώς.

Είναι σαφές ότι για να μπορεί μία επιχείρηση στο χώρο της ενημέρωσης να είναι επί της ουσίας ανεξάρτητη θα πρέπει να είναι οικονομικά βιώσιμη, κάτι που εξάλλου αναφέρεται και στην ανακοίνωση του ζεύγους Αγγελοπούλου, όπου δημοσιοποιήθηκε η απόφαση «εκκαθάρισης» των εταιρειών«ΙΔΡΥΜΑ ΤΥΠΟΥ Α.Ε.» – που εξέδιδε τις εφημερίδες «Ελεύθερος Τύπος» και «Τύπος της Κυριακής» και όπου ανήκε η ιστοσελίδα www.e-tipos.com – και της εταιρείας «Ραδιοφωνικές Επιχειρήσεις CITY Α.Ε.»: «ένα Μέσο Ενημέρωσης δεν νοείται να λειτουργεί με μεγάλες ζημίες και αυτό να συνεχίζεται επί μακρόν, χωρίς να οδηγεί σε παρανοήσεις». Είναι αλήθεια ότι στην Ελλάδα έχουμε μακρά πικρή πείρα από το αντίθετο.

Ωστόσο, όταν κάποιος έχει στα χέρια του μια τέτοια επιχείρηση, πέραν του θεμιτού στόχου του κέρδους, υπάρχει ευθύνη όχι μόνο απέναντι στους εργαζόμενους, αλλά ίσως περισσότερο απέναντι στο κοινό που εγκαταλείπεται.

Όταν κλείνει μία εφημερίδα, μια ενημερωτική ιστοσελίδα, ένας ραδιοφωνικός σταθμός, δεν κλείνει απλά η επιχείρηση (εξάλλου, το ρήμα «κλείνω» ακούγεται προβληματικό στην περίπτωση των μέσων). Ακόμη κι αν αύριο όλοι οι εργαζόμενοι έβρισκαν αλλού δουλειά, κάτι έχει χαθεί.

 Ένα μέσο δεν παράγει απλά ενημέρωση, αναπόφευκτα αποτελεί θύλακα πνευματικής και πολιτιστικής παραγωγής. H ευφυΐα, οι ευαισθησίες, οι εμμονές και ιδεοληψίες των δημοσιογράφων, των αρχισυντακτών, των γραφιστών και των λοιπών εργαζομένων του ζυμώνονται μαζί για να παραχθεί ένα μοναδικό αποτέλεσμα. Αυτό έχει χαθεί. Η κοινότητα των ανθρώπων που εργαζόταν και διαβιούσε μαζί έχει διαλυθεί. Το πολιτιστικό μικροκλίμα του Ελεύθερου Τύπου, του e-tipos, του City 99,5 έχει καταστραφεί.

Και αυτή η απώλεια είναι συντελεσμένη, είναι οριστική.

Advertisements
6 Σχόλια leave one →
  1. Ιουνίου 23, 2009 13:56

    Έτσι, να λέμε και τα θετικά.

  2. Ιουνίου 24, 2009 03:17

    Οταν κλείνει ένα μέσο ενημέρωσης κλείνει ένα μεγάλο σχολείο!!!

    • Ιουνίου 24, 2009 08:07

      Μάλλον ελάχιστα μέσα θα μπορούσαν να χαρακτηριστούν μεγάλα σχολεία και μόνο σε κάποιες «φωτισμένες» στιγμές/χρονικές περιόδους. Υπάρχουν πάρα πολλές κάκιστες φυλλάδες, απαράδεκτες ιστοσελίδες, τηλεοπτικοί και ραδιοφωνικοί σταθμοί που αναρωτιέται κάποιος γιατί εκπέμπουν…

  3. Ιουνίου 25, 2009 07:08

    θα μου επιτρέψεις να σου πω ότι έχω εντελώς άλλη άποψη για το θέμα.

    η οποία ενισχύεται ακόμα περισσότερο από το πόστ σου, παραδόξως, διότι τυχαίνει να ξέρω ότι στην συγκεκριμένη επιχείρηση ούτε κοινότητα ανθρώπων υπήρξε, ούτε κάποιο πολιτιστικό μικροκλίμα.

    Όλοι ήταν ο καθένας για την πάρτυ του – και πως αλλιώς, όταν υπήρχε τόσο κακό κλίμα με πισώπλατα μαχαιρώματα, έλλεψη καθοδήγησης και εμπνευστικής ηγεσίας κ.λπ.

    και όλοι ήταν εκεί με την λογική «θα κάτσω όσο αντέξω και μετά τον πούλο, διότι μου δίνουν τα 3πλάσια από ότι θα μου έδιναν σε ένα άλλο συγκρότημα».

    και επιμένω – δεν μπορεί το κλείσιμο ενός μέσου να θεωρείται πιο τραγικό από το κλείσιμο μίας υφαντουργίας, ούτε προπομπός κάκων περισσότερο από το κλείσιμο ενός εργοστασίου λιπασμάτων, ας πούμε.

    καλημέρα!

    • Ιουνίου 25, 2009 14:16

      Καταλαβαίνω πολύ καλά το κλίμα που περιγράφετε. Εφόσον είστε άνθρωπος του χώρου θα ξέρετε επίσης ότι σχεδόν σε κανένα «μαγαζί» δεν είναι ιδανικά τα πράγματα (και μάλλον θα γίνουν χειρότερα).

      Δεν υποστήριξα ποτέ ότι το κλίμα στον ΕΤ ήταν ιδανικό. Ωστόσο από τη συγκεκριμένη ομάδα ανθρώπων παρήγετο ένα έντυπο υψηλής κυκλοφορίας, το οποίο επιλεγόταν να αναγνωστεί από μια σχετικά μεγάλη (για τα ελληνικά δεδομένα) μερίδα ανθρώπων και το οποίο δεν υπάρχει πια. Ένα έντυπο που κλείνει εγκαταλείπει το κοινό του, που μπορεί να μην γνωρίζει υπό ποιες συνθήκες παράγεται το προϊόν που αυτό αναγιγνώσκει, ωστόσο το επιλέγει για κάποιους συγκεκριμένους λόγους.

      Πέραν αυτού, θίγετε επί της ουσίας το ζήτημα της συνυπευθυνότητας για την κρίση στα μέσα επικοινωνίας (και όχι μόνο στον Τύπο). Οταν οι εργαζόμενοι στα μέσα λειτουργούν αποκλειστικά με κριτήρια αρπακτικού, είναι σαφές ότι δεν ενδιαφέρονται για την ποιότητα της ενημέρωσης και δεν είναι άμοιροι ευθυνών για την κρίση (κερδοφορίας, ποιότητας της ενημέρωσης, επιδείνωση των συνθηκών εργασίας) στο χώρο.

Trackbacks

  1. ΕΛΕΥΘΕΡΟΣ ΤΥΠΟΣ: απόλυση μέσω email « La Ivolution – non commercial

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: