Skip to content

Όταν η Eurovision γίνεται εθνική υπόθεση

Μαΐου 16, 2009

Η δημόσια ή κρατική τηλεόραση έχει ως σκοπό, μεταξύ άλλων, την προαγωγή του πολιτισμού. Στο πλαίσιο αυτό θα πρέπει να παράγει εκπομπές και προγράμματα ενδεχομένως δαπανηρά, που δεν εντάσσονται για λόγους κόστους -επί της ουσίας, ανταποδοτικότητας- στο πρόγραμμα των ιδιωτικών σταθμών. Εξάλλου, το κριτήριο της ανταποδοτικότητας είναι διαφορετικό στη δημόσια από ό,τι στην ιδιωτική τηλεόραση.

 sakissemifinal_smallΌταν όμως στην αιχμή της πολιτιστικής παραγωγής της βρίσκεται ο διαγωνισμός τραγουδιού της Eurovision, όταν δαπανάται ένας τεράστιος προϋπολογισμός (ακόμη κι αν τελικά αποφέρει κέρδη), δυσανάλογος με οποιοδήποτε άλλο πολιτιστικό ή άλλης φύσεως προϊόν παράγει η κρατικο-δημόσια τηλεόραση και όταν  αυτό γίνεται σταυροφορία στο σύνολο των ενημερωτικών ή ψυχαγωγικών εκπομπών των τηλεοπτικών και των  ραδιοφωνικών σταθμών που απαρτίζουν την ΕΡΤ, κάτι φαντάζει άτοπο. Όταν μάλιστα η υπόθεση τα τελευταία χρόνια ανάγεται σε ζήτημα εθνικής πολιτικής, το θέμα, όπως επισημαίνει ο Νίκος Μπακουνάκης στο Βήμα, δεν είναι απλώς ενοχλητικό, είναι και επικίνδυνο: «Αυτή η κινητοποίηση του κρατικού μηχανισμού για έναν ποπ διαγωνισμό τραγουδιού, κατά τα άλλα διασκεδαστικό και ευχάριστο σαν τηλεοπτικό θέαμα- άλλωστε για την τηλεόραση φτιάχτηκε-, δείχνει μια όψη του κυνισμού που χαρακτηρίζει σήμερα την ελληνική (πολιτική) ζωή. Κάτω από τον κυνισμό αυτόν όλα είναι ισοπεδωμένα. Ολα ίσης αξίας και χωρίς ιεραρχήσεις.»

 Ο φετινός προϋπολογισμός για την ελληνική συμμετοχή στο διαγωνισμό της  Eurovision υπολογίζεται στο 1 εκατ. ευρώ, ενώ  η δημόσια τηλεόραση υποστηρίζει ότι «είναι το μόνο event που βγάζει τα λεφτά του στο διπλάσιο». Δυσκολεύομαι ειλικρινά να πιστέψω ότι η ΕΡΤ θα έχει έσοδα 2 εκατ. ευρώ από το event αυτό, αλλά ας μην σταθώ εδώ.  Το ζήτημα στην περίπτωση της δημόσιας τηλεόρασης  δεν είναι αποκλειστικά αν ένα πρόγραμμα αποφέρει κέρδη ή όχι. Θεμιτό μεν, όχι  το ουσιαστικότερο δε. Ούτως ή άλλως, η στάση της διοίκησης της ΕΡΤ ως προς το ζήτημα αυτό θα ήταν ειλικρινής αν το εν λόγω επιχείρημα υιοθετούνταν για το σύνολο των προγραμμάτων της και όχι επιλεκτικά.

 sakisΕίναι ενοχλητική αυτή η σταυροφορία εθνικών διαστάσεων επί 6 περίπου μήνες για ένα  τηλεοπτικό σόου 2-3 ημερών. Γιατί δεν υπάρχει ανάλογη ευαισθητοποίηση ή κινητοποίηση της ΕΡΤ για προγράμματα που θα επιβεβαίωναν έμπρακτα τον κοινωνικό της ρόλο; Πιστεύει ειλικρινά η ηγεσία της ΕΡΤ ότι ο διαγωνισμός της Eurovision προάγει τον πολιτισμό; Και δεν τίθεται το ζήτημα του ρόλου της δημόσιας τηλεόρασης ως προασπιστή της «υψηλής» κουλτούρας, έναντι της «χαμηλής» της ιδιωτικής τηλεόρασης. Υπάρχει κάποια άλλη καμπάνια της δημόσιας τηλεόρασης, πέραν της Eurovision, στην οποία να δαπανώνται οι μισοί έστω πόροι;

 Από τη δημόσια τηλεόραση θα ανέμενε κάποιος π.χ. εκπομπές και που θα φέρουν τον πολιτισμό πιο κοντά στα παιδιά, ακόμη και μέσω δράσεων και προγραμμάτων στα σχολεία ή την εξοικείωση των μαθητών με την τέχνη μέσα από το παιχνίδι. Και δεν εννοώ τη Eurovision Junior.

 Ίσως θα έπρεπε η διοργάνωση και προβολή της Eurovision να ανατίθεται στους ιδιωτικούς τηλεοπτικούς σταθμούς (δεν ξέρω βέβαια αν τους συμφέρει οικονομικά), έτσι ώστε να φύγει από την «ομπρέλα» της εθνικής υπόθεσης (αν καταργούνταν, προσωπικά δεν θα είχα κανένα απολύτως πρόβλημα) και να ειδωθεί ως αυτό που είναι, ένα ελαφρύ και αρκούντως σουρεαλιστικό (αν θέλετε αντικαταστήστε το «σουρεαλιστικό» με «κιτς») τηλεοπτικό σόου.*  

 Εθνική υπόθεση θα μπορούσε να είναι ο πολιτισμός στα σχολεία, όχι ο διαγωνισμός της Eurovision.

* Θεσμικά η δημόσια τηλεόραση, ως μέλος της EBU είναι η μόνη που μπορεί να επιτελέσει αυτό το ρόλο, ωστόσο, αν υπάρχει θέληση, οι τρόποι βρίσκονται.

Advertisements

Ο Λαβύρινθος συνεχίζει

Απρίλιος 15, 2009

  labyrinth«Με μεγάλη μου χαρά θα ήθελα να σας ενημερώσω για τις θετικότατες πρόσφατες εξελίξεις στο θέμα του Μουσικού Εργαστηρίου Λαβύρινθος. Όπως οι περισσότεροι ήδη γνωρίζετε, ο Λαβύρινθος αντιμετώπισε ένα σοβαρότατο πρόβλημα οικονομικής φύσης και αναγκάστηκε να ανακοινώσει τη διακοπή όλων των δραστηριοτήτων του και κατά συνέπεια το οριστικό κλείσιμό του. Το γεγονός ανακοινώθηκε μέσω emails, blogs κλπ και τα νέα διαδόθηκαν ταχύτατα σε όλον τον κόσμο. Πολλοί άνθρωποι και οργανισμοί έστειλαν email στα αρμόδια ελληνικά κρατικά γραφεία εκφράζοντας την τεράστια δυσαρέσκειά τους  για  την εξέλιξη αυτή , και ιδιαίτερα εδώ στη Ελλάδα το θέμα πήρε πολύ μεγάλες  διαστάσεις, γεγονός που είχε ως αποτέλεσμα ένα τεράστιο ξέσπασμα αυθόρμητης ανταπόκρισης του κοινού. Πραγματικά ακόμα και εγώ  έμεινα έκπληκτος από το πλήθος των ανθρώπων που εξέφρασαν συμπαράσταση για το Μουσικό Εργαστήρι Λαβύρινθος  και βεβαίως όλοι εμείς εδώ είμαστε ευγνώμονες για την συμπαράσταση αυτή διότι είχε αποτέλεσμα.

 

Η πιο πρόσφατη εξέλιξη είναι ότι ο Δήμαρχος του Δήμου Ηρακλείου, κ. Γιάννης Κουράκης αποφάσισε να προχωρήσει σε  μια συνεργασία με το δικό μας Δήμο (Ν.Καζαντζάκης) με σκοπό την ενίσχυση και κατά συνέπεια τη συνέχιση των δραστηριοτήτων του Μουσικού Εργαστηρίου Λαβύρινθος. Πρόκειται για μια πολύ θετική εξέλιξη δεδομένου ότι  ο Δήμος Ηρακλείου διαθέτει πολλές δυνατότητες και ο κ. Κουράκης  φαίνεται αποφασισμένος να λάβει σοβαρά υπόψιν του τα πολιτιστικά θέματα. Η πρωτοβουλία του αυτή είναι ιδιαίτερα αξιέπαινη δεδομένου ότι το Χουδέτσι (όπου στεγάζεται το Μουσικό Εργαστήρι Λαβύρινθος )  δεν ανήκει στην περιοχή της δικαιοδοσίας του και θα μπορούσε άνετα να αδιαφορήσει για το πρόβλημα χωρίς να δεχτεί καθόλου επικρίσεις. Αντιθέτως ωστόσο,  επέλεξε να προσφέρει τη βοήθεια του Δήμου του σκιαγραφώντας ένα πλατύ όραμα για τον πολιτισμό και την τέχνη στη Κρήτη γενικά και όχι μόνο στην πόλη του Ηρακλείου. Η συνεργασία αυτή έχει πολλές πιθανές προεκτάσεις οι οποίες θα συζητηθούν, θα μελετηθούν και θα ανακοινωθούν μέσα στις επόμενες εβδομάδες. Προς το παρόν αυτό που μπορούμε να ανακοινώσουμε με απόλυτη βεβαιότητα είναι ότι το καλοκαιρινό πρόγραμμα σεμιναρίων θα πραγματοποιηθεί κανονικά…»
 
Να είστε όλοι καλά,  Ross Daly

Ψυχή Aνοιχτή στην Άνοιξη

Απρίλιος 10, 2009

Το στοίχημα με το χρόνο χαμένο και η Άνοιξη έξω χλευάζει τη μικρή, συμβατική ζωούλα μου, μου πετάει στα μούτρα το καθήκον.

bigarade_blossom3

Δε μ’ αρέσουν οι νεραντζιές. Αλλά αυτές τις μέρες πρωταγωνιστούν στη συνωμοσία της Άνοιξης και παίρνουν εκδίκηση για την ασχήμια όλου του χρόνου, για τους πεταμένους και τσαλαπατημένους καρπούς στην άσφαλτο και τα πεζοδρόμια.

Σκέφτομαι τον T. S. Elliott: Ο Απρίλης είναι ο μήνας ο πιο σκληρός. Σκέφτομαι ότι παλιότερα με αναστάτωνε το Πάσχα, με συγκινούσε βαθύτατα η Θυσία, η βέβαιη πορεία προς τον πόνο και μετά η Ανάσταση.

Έχω χρόνια σταματήσει να πιστεύω στην Ανάσταση.

spring1

Ο Ross Daly στους Λαβυρίνθους του Φωτός και του Σκότους

Μαρτίου 13, 2009

Σχετικά με τη Μουσική
από τον
Ross Daly


rossdaly1 Η μουσική υπάρχει παντού στον κόσμο μας και όμως μουσική δεν ακούμε. Αυτό ίσως επειδή  νομίζουμε ότι η μουσική είναι η γλώσσα ενός διαλόγου με τον κόσμο, που χρησιμοποιούμε απλώς ως μέσον για τις διαπραγματεύσεις μας μαζί του. Περιγράφουμε αισθήματα, βιώματα καθώς και σχέσεις με πρόσωπα, πράγματα, ιδέες και καταστάσεις με μελωδίες και-στην περίπτωση των τραγουδιών- με στίχους.

Εν ολίγοις νομίζουμε ότι τα επιφαινόμενα της ζωής μας γεννάνε τη μουσική.

Υπάρχει όμως μιαν άλλη μουσική που δεν έχει σχέση με όλα αυτά. Προϋπάρχει των αισθημάτων, των βιωμάτων και των όποιων σχέσεων με οτιδήποτε. Με αυτή την μουσική ξεκινάει και τελειώνει η ζωή μας και με τον ήχο αυτής περνάμε από την ατομική ύπαρξη στο ασύλληπτο κάθε στιγμής χωρίς να το υποψιαζόμαστε καν. Αυτή η μουσική δεν ανάγεται στον πολιτισμό, ο κάθε της ήχος εμπεριέχει και ξεπερνάει ταυτοχρόνως όλους τους πολιτισμούς όλων των λαών, όλων των εποχών. Ο πολιτισμός βασίζεται στην εμπειρία, στο βίωμα.

Η έμπνευση και η μύηση όμως (που αποτελούν την μοναδική μας πρόσβαση σε αυτή την μουσική) δεν ανήκουν στην σφαίρα αυτή, αφήνουν απλώς αποτυπώματα στην διάσταση της εμπειρίας που γεννάνε την αναζήτηση και τον πόθο για την αφετηρία της έμπνευσης, της μουσικής, της εμπειρίας.

Το ξύπνημα αυτής  της αναζήτησης είναι το πρώτο και βασικότερο στοιχείο που ξεχωρίζει την αληθινή  μουσική από οποιεσδήποτε άλλες ηχητικές εκφραστικές τέχνες .

Η μουσική αυτή δεν είναι δημιουργία του ανθρώπου, είναι ένα δώρο για τον άνθρωπο. Δεν γνωρίζουμε από πού έρχεται, αλλά εάν ποτέ ακούσουμε έστω για μια στιγμή τον ήχο της δεν θέλουμε παρά μόνο να πάμε εκεί.

Για να γίνει αυτό όμως πρέπει πρώτα να γίνουμε όργανα αυτής της μουσικής, να παραιτηθούμε από τα «αξιώματα» του καλλιτέχνη, του δημιουργού ακόμα και του ατόμου. Να είμαστε σιωπηλοί και ακίνητοι, αφημένοι στην κίνηση και στον ήχο της.

Αυτή η σιωπή όμως δεν είναι μια εξωτερική συμπεριφορά.

Μάλλον είναι μια εσωτερική κατάσταση που εκμηδενίζει την απόσταση ανάμεσα στον μουσικό και ακροατή, διαλύοντας έτσι την πλάνη ότι η μουσική ανήκει στον έναν ή στον άλλον. Μας δείχνει από πού πραγματικά έρχεται.


rossdaly4

Χουδέτσι
10/3/2009

Αγαπητοί φίλοι

labyrinth2Με μεγάλη λύπη σας πληροφορώ ότι, λόγω έλλειψης του παραμικρού ενδιαφέροντος και συνεπώς της στοιχειώδους στήριξης τοπικών και εθνικών φορέων που σχετίζονται με τον πολιτισμό, αναγκάζεται το Μουσικό Εργαστήρι Λαβύρινθος να κλείσει και να θέσει τέλος σε όλες του τις δραστηριότητες πέρα των 5 ήδη ανακοινωθέντων σεμιναρίων των Ζohar Fresco (Kρουστά,18-23/3), Daud Khan Sadozai (Rabab του Αφγανιστάν ( 24 – 29 /3) στη Λευκάδα, και των Pedram Khavar-Zamini (Περσικό Τόμπακ 31/3 – 4/4),  Σωκράτη Σινόπουλο (Πολίτικη Λύρα 6 – 11/3), και Ross Daly (Μουσική Ομάδα 28/4 – 3/5) στο Χουδέτσι, Ηρακλείου, Κρήτης.

Για όσους δεν το γνωρίζουν, η κύρια δραστηριότητα του Μουσικού Εργαστηρίου Λαβύρινθος είναι η διοργάνωση σεμιναρίων και master-classes με κορυφαίους δασκάλους από όλο τον κόσμο και με τη συμμετοχή περίπου 350 με 400 μαθητών κάθε χρόνο από τουλάχιστον 35 διαφορετικές εθνικότητες. Τα σεμινάρια αυτά δουλεύουν κάτω του κόστος καθώς εμείς που τα διοργανώνουμε δεν ενδιαφερόμαστε καθόλου για οποιοδήποτε οικονομικό κέρδος. Μας ενδιαφέρει μονάχα η υπηρεσία που προσφέρουμε στους μαθητές μας και στην ίδια τη μουσική. Οι μαθητές είναι στη μεγάλη τους πλειοψηφία άνθρωποι περιορισμένων οικονομικών δυνατοτήτων που ήδη κάνουν μεγάλες θυσίες να ανταποκριθούν στη σχετικά χαμηλή τιμή που είμαστε αναγκασμένοι να ζητήσουμε από αυτούς (250€ για 6 μέρες μαθημάτων και διαμονής!).

Παρ’ όλες τις προσπάθειες μας να συνάψουμε μια κάποια συνεργασία με τους αρμόδιους φορείς και υπηρεσίες της πολιτείας (Υπουργείο Πολιτισμού, Περιφέρεια Κρήτης, Νομαρχία Ηρακλείου κλπ), δυστυχώς δεν έδειξαν κανένα ενδιαφέρον οι συγκεκριμένοι ούτε καν να συναντηθούν μαζί μας πόσο μάλλον να συνεργαστούν. Το μόνο που θέλουμε από αυτούς είναι να συμμετέχουν και αυτοί στο κόστος των σεμιναρίων ώστε να μην περνάει όλο αυτό το οικονομικό βάρος στους μαθητές που δεν μπορούν να το αντέξουν. Μέχρι φέτος ο βασικός μας συνεργάτης σε αυτή τη προσπάθεια, ο Δήμος Νίκος Καζαντζάκης (ο διαχειριστής του ΜΕΛ), κάλυπτε μοναχός του το οικονομικό έλλειμμα ( μεταξύ €35,000 και €45,000 ετησίως για τα 25 – 30 καλοκαιρινά σεμινάρια της Κρήτης). Τα τελευταία δυο χρόνια συνάψαμε μια περιορισμένη αλλά θετική συνεργασία με το Δήμο Λευκάδας ο οποίος μας βοήθησε να πραγματοποιήσουμε 6 σεμινάρια στο χώρο του στη διάρκεια του χειμώνα.

Από φέτος ο Δήμος Νίκος Καζαντζάκης δηλώνει αδυναμία να συνεχίζει να καλύπτει τα όσα μέχρι τώρα κάλυπτε και έτσι μένουμε χωρίς τα απαραίτητα οικονομικά μέσα να πραγματοποιήσουμε το φετινό κύκλο εργασιών μας. Ο Δήμαρχος του Δήμου Ν. Καζαντζάκη, ο κ. Ρούσος Κυπριωτάκης μας βεβαιώνει ότι, παρά τις επίμονες προσπάθειες του ιδίου και των συνεργατών του να εξασφαλιστεί το ενδιαφέρον και η στήριξη των τοπικών και εθνικών φορέων που σχετίζονται με τον πολιτισμό προκειμένου να συνεχίζεται η προσπάθεια που γίνεται στο Μουσικό Εργαστήρι Λαβύρινθος, δεν υπήρξε καμία ανταπόκριση στα αιτήματα αυτά. Συνεπώς το Μουσικό Εργαστήρι δεν έχει άλλη επιλογή από το να διακόψει όλες του τις δραστηριότητες και να κλείσει.

labyrinth1Το χωριό Χουδέτσι έχει γίνει παγκοσμίως γνωστό εξαιτίας των δραστηριοτήτων του Μουσικού Εργαστήριου Λαβύρινθος που έχει αναδειχθεί πλέον σε έναν πολύ σοβαρό μοχλό ανάπτυξης τόσο για το ίδιο το χωριό όσο για όλη την περιοχή. Οι μαθητές και η δάσκαλοι του ΜΕΛ διδάσκουν σε μουσικές σχολές και πανεπιστήμια σε όλη την Ελλάδα, στην Ευρώπη και αλλού ταυτόχρονα συμμετέχοντας δημιουργικά και καθοριστικά σε πολλές από τις κορυφαίες παραγωγές που έχουν να κάνουν με την σοβαρή αξιοποίηση στοιχείων της παγκόσμιας παραδοσιακής μουσικής στη σύγχρονη δημιουργία. Η ίδια η Κρήτη εξελίσσεται σε τόπο συνάντησης, διαλόγου και δημιουργικής επεξεργασίας των μουσικών παραδόσεων της ευρύτερης περιοχής της Μεσογείου, των Βαλκανίων και της Ασίας . Και όμως, η πολιτεία αδιαφορεί…. Το οικονομικό έλλειμμα είναι για αυτούς ένα ευτελές ποσόν για ένα τέτοιο έργο πολιτιστικής και τοπικής ανάπτυξης και η μέχρι τώρα αδιάφορη έως και αρνητική στάση τους μόνο ως εγκληματική μπορεί να χαρακτηριστεί.

Είμαστε διατεθειμένοι να εξετάσουμε και να ακολουθήσουμε ακόμα οποιαδήποτε πρόταση δράσης προκειμένου να συνεχίζει το έργο του ο Λαβύρινθος εκτός από τις εξής τρεις:

1) Η αύξηση της τιμής των σεμιναρίων σε βάρος του μαθητή.

2)  Η συρρίκνωση των δραστηριοτήτων του ΜΕΛ.

3) Η οποιαδήποτε έκπτωση στην ποιότητα της διδασκαλίας

Τελειώνοντας θα ήθελα να ευχαριστήσω όλους τους μαθητές και τους δασκάλους που όλα αυτά τα χρόνια μας τίμησαν με την  παρουσία και με την εμπιστοσύνη τους καθώς και τους Δήμους Νίκου Καζαντζάκη και Λευκάδας που έκαναν ό,τι μπορούσαν να στηρίξουν το έργο του Μουσικού Εργαστηρίου Λαβύρινθος.

Εάν οποιοσδήποτε αναγνώστης αυτού του μηνύματος θέλει να εκδηλώσει τη δική του ενόχληση για την εξέλιξη αυτή, προτείνω να στείλει ένα email διαμαρτυρίας σε κάποια από τις ακόλουθες  διευθύνσεις, ή και σε όλες .

1) Περιφέρεια Κρήτης:      http://www.crete.gov.gr/contact.asp?id=4&category=19….

2) Νομαρχία Ηρακλείου:            nairakl1@otenet.gr

3) ΤΕΔΚ Νομου Ηρακλειου: tedk@otenet.gr

4) Υπουργείο Πολιτισμού:            http://www.yppo.gr/0/gcontact.jsp

5) Δήμος Ν.Καζαντζάκη http://www.dimos-nikoskazantzakis.gr/contact.html

Να είσαστε καλά
Ross Daly….

Ιδρυτής και Καλλιτεχνικός Διευθυντής
του  Μουσικού  Εργαστηρίου Λαβύρινθος

<!–[if gte mso 9]> Normal 0 false false false MicrosoftInternetExplorer4 <![endif]–><!–[if gte mso 9]> <![endif]–>
http://www.labyrinthmusic.gr/laby

http://www.rossdalymusic.com

Νομιμοποιούνται όλα τα αυθαίρετα των τελευταίων 100 ετών!

Μαρτίου 4, 2009

Σε μια απέλπιδα προσπάθεια να συγκεντρώσει έσοδα και να περιορίσει το έλλειμμα που έχει τεθεί εκτός ελέγχου, η ελληνική κυβέρνηση μελετά σοβαρά το ενδεχόμενο νομιμοποίησης αυθαιρέτων και εν γένει καταπατημένων εκτάσεων του Δημοσίου συνολικής έκτασης 4 εκατ. στρεμμάτων. Μάλιστα, σύμφωνα με χθεσινά δημοσιεύματα, το σχετικό νομοσχέδιο βρίσκεται ήδη στο γραφείο του υπουργού Οικονομικών, Γ. Παπαθανασίου.

autheretaΕιδικότερα, όπως δημοσιεύεται στην Ημερησία, το εν λόγω νομοσχέδιο που θα κατατεθεί τους επόμενους μήνες στη Βουλή, θα προβλέπει τη νομιμοποίηση, δηλαδή την πώληση στους καταπατητές, περίπου 4 εκατ. στρεμμάτων γεωργικών και αστικών εκτάσεων που έχουν καταπατηθεί τα τελευταία 100 χρόνια (!), με στόχο την είσπραξη περίπου 1 δισ. ευρώ.

Δηλαδή, το ελληνικό κράτος δεν κλείνει απλά το μάτι, αλλά δίνει το χέρι στους Έλληνες που σύμφωνα με ίδιο ορθά έπραξαν και οικειοποιήθηκαν «με το έτσι θέλω» δημόσιες εκτάσεις. Για άλλη μια φορά αυτοί είναι οι προνομιούχοι συνομιλητές του ελληνικού κράτους, οι πολίτες με τους parnitha-fireοποίους επιλέγει να συναλλάσσεται και τους οποίους επιβραβεύει. Το μήνυμα δε προς τους υπόλοιπους Έλληνες είναι σαφές: Χτίστε όπου βρείτε ελεύθερο χώρο, κάψτε ό,τι έχει απομείνει φέτος για να χτίσετε του χρόνου* και κακώς δεν το έχετε πράξει μέχρι τώρα.

Το νόμιμο και το αυθαίρετο, ο αγρός και το δάσος, καθορίζονται λοιπόν από τις ανάγκες του κράτους να συγκεντρώσει έσοδα.

* Γιατί ακόμη κι αν στο επίμαχο νομοσχέδιο εξαιρούνται δασικές εκτάσεις ή εκτάσεις σε περιοχές που έχουν κηρυχθεί αναδασωτέες, εφόσον δεν υπάρχει εθνικό δασολόγιο (ούτε εθνικό κτηματολόγιο έχουμε καταφέρει να συντάξουμε) οι εκτάσεις του ελληνικού Δημοσίου, των δασών συμπεριλαμβανομένων, είναι έρμαιο –με την άδεια της ελληνικής κυβέρνησης- στις ορέξεις των απανταχού Ελλήνων καταπατητών.

Ιστολογίων Ανάλεκτα 28/02/2009

Μαρτίου 2, 2009

ΕΛΛΑΔΑ

Εξωτερικοί και εσωτερικοί κίνδυνοι για τις ελληνικές τράπεζες
Αντικρουόμενες εκθέσεις βλέπουν το τελευταίο διάστημα το φως της δημοσιότητας αναφορικά με το βαθμό κινδύνου που αντιμετωπίζουν οι τράπεζες που έχουν έκθεση στη ΝΑ Ευρώπη. Ωστόσο, σύμφωνα με το Γιώργο Καισάριο, το πρόβλημα των ελληνικών τραπεζών δεν είναι μόνο «εισαγόμενο», αλλά και εγχώριο:
Όσον αφορά την έκθεση της Citi για τις τράπεζες, όσα ξέρει ο νοικοκύρης δεν ξέρει ο κόσμος όλος. Αυτό μεν σημαίνει ότι θα πρέπει να βασιζόμαστε περισσότερο στο guidance από τις ίδιες τις εταιρείες, αλλά από την άλλη θα πρέπει να κοιτάξουμε και τα δεδομένα.
Τα δεδομένα λοιπόν είναι ότι οι Ελληνικές τράπεζες έχουν συνολικά 60 δισ ευρώ περίπου σε δάνεια στις γειτονικές αγορές. Μόνο το 10% από αυτά να αποδειχτούν επισφαλή, είναι αρκετά για να ανατρέψουν πάρα πολλά στις τράπεζες. Υπόψη ότι 10% είναι ένα αρκετά συντηρητικό νούμερο. Η έκθεση της Citi κάνει λόγο για πολύ μεγαλύτερο νούμερα.
Το πρόβλημα όμως δεν είναι μόνο οι γειτονικές χώρες. Και εδώ η κατάσταση είναι έως ένα σημείο εκτός ελέγχου: Ακάλυπτες επιταγές, πλειστηριασμοί, κατασχέσεις αυτοκινήτων και μη πληρωμή καταναλωτικών δανείων σε συνδυασμό με το πρόβλημα στα Βαλκάνια θα προκαλέσουν αρκετά προβλήματα στις τράπεζες.
Το κατά πόσο μπορούν οι ισολογισμοί τους να το αντέξουν δεν ξέρω. Αυτό όμως που είναι ολοφάνερο είναι ότι η αγορά είναι πολύ πιο απαισιόδοξη από τις επίσημες εκτιμήσεις αν κοιτάξει κανείς τις τιμές των μετοχών τους.
http://www.market-talk.net/index.php/before_the_bell/article/5558/

Η σπέκουλα της απόδρασης

Η θεαματική, πλην σουρεαλιστική απόδραση των Παλαιοκώστα – Ριζάι ήταν αδύνατο να μείνει ανεκμετάλλευτη πολιτικά, ακόμη και από τα κόμματα που ως κυβέρνηση είχαν ενεργό συμμετοχή στο σχεδιασμό και υλοποίηση του σωφρονιστικού συστήματος της χώρας:

Σάλος ξέσπασε για την απόδραση Παλαιοκώστα. Μεγάλη χαρά για τα τηλεπαράθυρα και τους αναλυτές τους που επιτελούν το σπουδαίο έργο του κουκουλώματος των προβλημάτων, του αποπροσανατολισμού, της λογοκρισίας, της διαστρέβλωσης, της διασποράς υποκουλτούρας και αισθητικής ρύπανσης. Το ΠΑΣΟΚ και το ΛΑΟΣ, τα δυο συγγενή με τη ΝΔ κόμματα του πατριωτικού ορθόδοξου τόξου, με πιο ανεύθυνο και δημαγωγικό το πρώτο, ξεσάλωσαν: «ΠΑΣΟΚ: Δεν υπάρχει κράτος, μόνη λύση οι εκλογές». Τι φράση κι αυτή! Δεν υπάρχει κράτος, και τι πατριωτική λύση, οι εκλογές που δεν θα αλλάξουν τίποτα, αλλά θα βουλιάξουν κι άλλο την οικονομία. Κλασσική κραυγή η ανυπαρξία του Κράτους (και η δίψα για περισσότερη Βία) απόστρατων συνταγματαρχών, χωροφυλάκων και συνταξιούχων θεολόγων.

http://roides.wordpress.com/2009/02/24/24feb09/

ΕΠΙΛΕΞΑΜΕ ΑΠΟ ΤΑ BLOGS ΤΟΥ ΕΞΩΤΕΡΙΚΟΥ

Οι κρατικοποιήσεις τραπεζών στη χώρα που αποθέωσε τον καπιταλισμό

Αφενός πληθαίνουν οι φωνές των θεραπόντων της αναγκαιότητας κρατικοποίησης περισσότερων τραπεζών στις ΗΠΑ, αφετέρου πληθαίνει ο αριθμός των κηνσόρων που αναδεικνύουν τις συνέπειες μιας τέτοιας κίνησης:

citibankΣτόχος της μελλοντικής πολιτικής θα πρέπει να είναι η κεφαλαιακή ενίσχυση των τραπεζικών ιδρυμάτων, διατηρώντας παράλληλα τις βασικές υποδομές των πιστωτικών αγορών. Η άμεση εθνικοποίηση και η μείωση του αριθμού των πιστωτών θα έχουν ακριβώς τα αντίθετα αποτελέσματα.
Αν η κυβέρνηση δεν μπορεί να υποκαταστήσει την πίστωση στον ίδιο βαθμό με τον οποίο αυτή εξαφανίζεται από το ιδιωτικό σύστημα, τότε τόσο η αμερικανική, όσο και η παγκόσμια οικονομία θα συρρικνωθούν.
Αν η οικονομία ιδωθεί σαν μια μπανιέρα γεμάτη με νερό (πίστωση) σε δύο διαφορετικές στιγμές και σε δύο διαφορετικά επίπεδα, το άδειασμά της στο χαμηλότερο πρώτο επίπεδο θα οδηγήσει σε ανάλογη μείωση της οικονομικής δραστηριότητας. Ρευστοποιήστε το χρέος (πίστωση) στα επίπεδα του 2003 και πιθανώς να μειώσετε την οικονομική δραστηριότητα επίσης στα επίπεδα του 2003. Κάτι τέτοιο θα σήμαινε συρρίκνωση της οικονομίας κατά 10%, με την ανεργία να διαμορφώνεται σε διψήφια ποσοστά. Κρατήστε τη μπανιέρα γεμάτη!
Mike Barris
http://blogs.wsj.com/economics/2009/02/24/bill-gross-nationalization-of-banks-wont-work/

Ο BLOGGER ΑΝΑΜΕΣΑ ΜΑΣ

Οι στερημένοι, νεόπλουτοι Έλληνες (μέρος 1ο )

Ύφεση, προβλήματα στις χρηματοδοτήσεις, απολύσεις, απλήρωτες επιταγές, απλήρωτες δόσεις δανείων, ανέχεια, η πείνα προ των θυρών της μέχρι πρότινος ευημερούσας κοινωνίας και μέσα σε αυτή τη παγκόσμια οικονομική αναστάτωση, ο Έλληνας αναζητεί για μια ακόμα φορά να βρει τα αίτια για να αποδώσει ευθύνες σε αυτούς που τον «εξαπάτησαν».
Φταίνε οι τράπεζες, φταίνε οι τόκοι, φταίνε τα ψιλά γράμματα, φταίνε τα πανωτόκια, φταίει το κεφάλαιο που πίνει το αίμα του λαού, φταίει η Αμερική, φταίει η ΕΕ, φταίει το κράτος, φταίει ο Χ, φταίει και ο Ψ. Φταίνε όλοι οι άλλοι πλην του Έλληνα. Αυτός είναι το θύμα. Αυτός είναι πάντα το θύμα!
Το πρόβλημα στην Ελλάδα το δημιούργησε η γενιά των σημερινών 40άρηδων και 50άρηδων. …Εμείς που ανήκουμε σε αυτή τη γενιά, μεγαλώσαμε ακούγοντας το «φύλαγε για να έχεις». Μια φράση πιπίλα στα χείλη των γονιών μας που οι περισσότεροι εξ’ αυτών είχαν βιώσει την κατοχή και τον εμφύλιο, την πείνα και την εξαθλίωση. Από τις αρχές της δεκαετίας του ‘80 έως και στα τέλη του ‘90, η δική μας γενιά, είναι αυτή που έβγαλε λεφτά και στην προσπάθεια της να αποτάξει από πάνω της την μιζέρια της παιδικής ηλικίας όπου όλα ήταν «μετρημένα», άρχισε να γλεντάει τα λεφτά της. Αυτό μέχρι το τέλος του ‘90… Αλλαγή στην πιστωτική πολιτική, δραματική πτώση των επιτοκίων, «σφίξιμο», ήρθε και το ευρώ να συμπληρώσει το κακό και ο νέο-έλληνας που είχε καλομάθει στο «γλέντι», άρχισε να αναζητεί τρόπους για να διατηρήσει τον κεκτημένο τρόπο ζωής.

Οι τράπεζες δεν έκαναν τίποτα περισσότερο από το να στηρίξουν την εμπορική τους πολιτική πάνω σε αυτή την ανάγκη που ο ίδιος ο Έλληνας δημιούργησε με τον τρόπο ζωής του. Ποια ήταν αυτή η ανάγκη; Το να εξακολουθήσει να ξοδεύει 3000 βγάζοντας 1000 και χωρίς κόπο! Έτσι είχε μάθει… Το θέμα βέβαια είναι βαθύ και αγγίζει τις εποχές που ο Έλληνας κατάλαβε πόσο εύκολο ήταν να κοροϊδέψεις τους κουτόφραγκους ευρωπαίους που με την είσοδο μας στην τότε ΕΟΚ, άνοιξαν τις κάνουλες των ταμείων τους κι άρχισαν να τροφοδοτούν την Ελλάδα με ζεστό και πολύ χρήμα. Βέβαια, αυτοί το έκαναν με την ελπίδα ότι οι Έλληνες θα βάλουν κάτω το κεφάλι και θα δημιουργήσουν (όπως έκαναν οι Ιρλανδοί και οι Πορτογάλοι και τόσοι άλλοι). Κάποια στιγμή κατάλαβαν το λάθος τους και έσφιξαν την κάνουλα, αλλά ήταν ήδη αργά. Ο Έλληνας είχε ήδη συνηθίσει σε αυτόν τον τρόπο ζωής. Στο να εκμεταλλεύεται την κάθε πιθανή και απίθανη ευρωπαϊκή επένδυση προς ίδιον όφελος. Ήταν η εποχή που δημιουργήθηκαν βιομηχανίες στα χαρτιά, που τα κότερα και οι βίλλες δηλώθηκαν ως σύγχρονα μηχανήματα, όπου ντενεκέδες γεμάτοι με νερό δηλωνόντουσαν λάδι Α΄ ποιότητας και πολλά άλλα.
http://kafenedaki.wordpress.com/2009/02/06/sterimenoineoellines

Δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα Κέρδος στις 28/2/2009

Ιστολογίων Ανάλεκτα 21/2/2009

Μαρτίου 2, 2009

ΕΛΛΑΔΑ

Κρατισμός κατά βούληση στην ελεύθερη αγορά

Οι αλλεπάλληλες κρατικές παρεμβάσεις προς σωτηρία του χρηματοπιστωτικού κλάδου έχουν υποσκάψει τη λειτουργία της ελεύθερης αγοράς, την κόρη οφθαλμού του καπιταλιστικού συστήματος:
O Καβάφης γράφει «…Εκ των μελλόντων οι σοφοί τα προσερχόμενα αντιλαμβάνονται… ενώ εις την οδόν έξω, ουδέν ακούουν οι λαοί…». Ο Φρεντερίκ Μπαστιά υποστήριζε ότι ένας καλός οικονομολόγος διαφέρει από έναν κακό στο ότι ο πρώτος σε αντίθεση με τον δεύτερο μπορεί να προβλέψει μακροπρόθεσμα τις συνέπειες των μέτρων που εισηγείται. Τις συνέπειες της εφαρμογής του στην τραπεζική αγορά και στην οικονομία γενικότερα φαίνεται ότι αγνοεί και το σχέδιο των… «Σοφών» της κυβέρνησης για την ενίσχυση του χρηματοπιστωτικού συστήματος, το οποίο εξαγγέλθηκε πρωθύστερα (;) πριν οποιαδήποτε τράπεζα δηλώσει ότι αντιμετωπίζει πρόβλημα δημιουργώντας αρνητική ψυχολογία στην πραγματική οικονομία…
Το προβλέπειν είναι προϋπόθεση του κυβερνάν με σωφροσύνη. Δυστυχώς οι πολιτικοί μας ηγέτες με το σχέδιο ενίσχυσης των τραπεζών επιχειρούν να μεταβάλουν ριζικά το οικονομικό σύστημα σε έναν ιδιότυπο καπιταλισμό, στον οποίο τα κέρδη παραμένουν ιδιωτικά αλλά οι ζημιές βαρύνουν την κοινωνία, με άλλα λόγια αφαιρούν από το σύστημα τη θεμελιωδέστερη ηθική αρχή του, αυτή της ατομικής ευθύνης, σύμφωνα με την οποία στην ελεύθερη αγορά η απερίσκεπτη συμπεριφορά τιμωρείται και η συνετή επιβραβεύεται. Η κυβερνητική παρέμβαση υποσκάπτει ηθελημένα ή μη τη λειτουργία του συστήματος της ελεύθερης αγοράς, δυστυχώς οι πολιτικοί «…εις την οδόν έξω ουδέν ακούουν»…
Τάσος Αβραντίνης
http://e-rooster.gr/02/2009/1185

ΕΠΙΛΕΞΑΜΕ ΑΠΟ ΤΑ BLOGS ΤΟΥ ΕΞΩΤΕΡΙΚΟΥ

Οταν οι insiders δεν αγοράζουν

Ηδη πριν ακόμη η κρίση φτάσει στο απόγειό της, είχε αρχίσει να κόβεται η όρεξη των insiders για αγορά μετοχών. Αλλά αν δεν αγοράζουν τα στελέχη, τι να κάνουν οι μικροεπενδυτές;

MARKETS-GERMANY/MERKELΟι επενδυτές που λαμβάνουν υπόψη τους το αγοραστικό ενδιαφέρον των insiders ως ένδειξη για το πότε να αγοράσουν μετοχές μάλλον θα απογοητευτούν σφόδρα: Τις τελευταίες 90 ημέρες, οι insiders των αμερικανικών εταιρειών έχουν αγοράσει μετοχές αξίας 670,2 εκατ. δολαρίων, ενώ «ξεφορτώθηκαν» μετοχές αξίας 2,8 δισ δολαρίων. Στις 60 τελευταίες ημέρες του 2008 η αγοραστική κίνηση των insiders ήταν μειωμένη κατά 16% σε σχέση με το ίδιο διάστημα της προηγούμενης χρονιάς.

Σύμφωνα με τον κ. Matt Krantz, ο λόγος για τον οποίο δεν υπάρχει ισχυρό αγοραστικό ενδιαφέρον από πλευράς τους μπορεί να πηγάζει από την αποδυνάμωση των χαρτοφυλακίων των ίδιων των στελεχών. Αν και οι απολαβές των διευθυντικών στελεχών δεν έχουν φυσικά μειωθεί σε βαθμό ανάλογο με αυτόν της καθίζησης της αγοράς, ωστόσο η αξία των χαρτοφυλακίων τους έχει πιάσει πάτο.
Zac Bissonnette
http://www.bloggingstocks.com/2009/02/16/ceos-wont-step-up-and-buy-stock/


Γιατί οι τράπεζες δεν αποτιμούν τα τοξικά στοιχεία ενεργητικού;
bild_investor_relationsΑναρωτιέστε γιατί οι τράπεζες και η οικονομική κοινότητα εν γένει δεν αποτιμούν τα τοξικά στοιχεία ενεργητικού; Γιατί απλώς δεν συμφέρει τα golden boys των τραπεζών:
Κάθε εβδομάδα που περνάει χωρίς αποτίμηση των τοξικών στοιχείων ενεργητικού και συνεχίζεται η διαπραγμάτευσή τους στο χρηματιστήριο είναι άλλη μία εβδομάδα πιστωτικής συρρίκνωσης για την αμερικανική οικονομία που καθυστερεί και την ανάκαμψη στο εμπόριο, εκτιμά ο κ. Wang. «Δεν υποστηρίζω ότι και οι 20 κορυφαίες αμερικανικές τράπεζες είναι ζόμπι. Αλλά θα πρέπει να πραγματοποιηθούν κάποιες συγχωνεύσεις και λίγες τράπεζες, για λόγους συστημικού κινδύνου, θα πρέπει στην πραγματικότητα να εθνικοποιηθούν, τουλάχιστον προσωρινά».
Δεδομένων των συμφερόντων των στελεχών των τραπεζών, καταλαβαίνει κάποιος γιατί τα τοξικά στοιχεία ενεργητικού δεν έχουν αποτιμηθεί. Ας υποθέσουμε ότι είστε στέλεχος 800.000 δολαρίων, εξαιρουμένων των μπόνους, σε μία τράπεζα που αντιμετωπίζει προβλήματα, της οποίας η μετοχή διαπραγματεύεται στα 4 δολάρια. Γνωρίζετε ότι μόλις αποτιμηθούν τα τοξικά στοιχεία ενεργητικού θα πρέπει να εγκαταλείψετε το γωνιακό γραφείο και η προοπτική να διασφαλίσετε ανάλογο μισθό και μπόνους σε μία άλλη εταιρεία θα είναι μικρή. Αλλά όσο τα τοξικά στοιχεία ενεργητικού δεν αξιολογούνται, συνεχίζετε να έχετε υψηλές απολαβές.
Joseph Lazzaro
http://www.dailyfinance.com/2009/02/13/the-private-sector-so-good-at-price-discovery-somehow-cant-pr


Ο BLOGGER ΑΝΑΜΕΣΑ ΜΑΣ

Αξια κυβέρνηση άξιων Ελλήνων
Η επιτυχία της κυβερνητικής πολιτικής αποτιμάται εν τέλει στην πράξη από το ποσοστό των πολιτών που εξυπηρετούνται από τις πρακτικές της:
Μας κυβερνούν αυτοί που θέλουμε να μας κυβερνήσουν…  Αυτοί που εξυπηρετούν τους μικρούς καθημερινούς σκοπούς μας και που μας δίνουν την ευκαιρία να αναπνέουμε τον αέρα της παραβατικότητας που μας επιτρέπει να ζούμε σε βάρος των υπολοίπων. Γι’ αυτό ας μη παραπονιόμαστε. Ετσι κι αλλιώς, στις επόμενες εκλογές πάλι θα τους ψηφίσουμε και θα το κάνουμε με την κρυφή ελπίδα ότι δεν θα αλλάξουν τίποτα, για να μπορούμε να συνεχίσουμε να ζούμε παραβατικά…
Η κυβερνητική πολιτική στην Ελλάδα είναι επιτυχημένη πέρα για πέρα, διότι η κυβέρνηση καθημερινά εξυπηρετεί τα συμφέροντα του Ελληνα στο έπακρο και με τον καλύτερο τρόπο. Οπως ακριβώς το έκαναν όλες οι προηγούμενες κυβερνήσεις από τη μεταπολίτευση και μετά. Ετσι τα θέλουμε τα πράγματα, έτσι είναι. Για να μπορούμε να συνεχίσουμε να κτίζουμε αυθαίρετα και μετά να ζητάμε τη νομιμοποίησή τους, για να μπορούμε να πετάμε τα σκουπίδια μας ολούθε, για να μπορούμε να βολευόμαστε σε θέσεις στο Δημόσιο, για να μπορούμε να λαδώνουμε, για να μπορούμε να ζούμε σε βάρος του γείτονά μας, για να μπορούμε να δηλώνουμε ό,τι θέλουμε, για να μπορούμε να το παίζουμε καμπόσοι με ξένα λεφτά, για να μπορούμε να κλέβουμε το Δημόσιο…
Θα μιλούσαμε για αποτυχημένη κυβερνητική πολιτική, στην περίπτωση που η κυβέρνηση: Θα έστελνε στο σπίτι τους όλους τους ανίκανους δημόσιους υπαλλήλους, θα έμπαινε στα νυχτερινά κέντρα και στα καζίνα και θα απαιτούσε πόθεν έσχες από τους πελάτες, δεν θα επέτρεπε κανένα αυθαίρετο, δεν θα επέτρεπε καμία «λαμογιά», θα απέλυε κάθε δάσκαλο ή καθηγητή που θα τολμούσε ακόμα και να σκεφτεί να κάνει μαθήματα κατ’ ιδίαν, θα αφαιρούσε διά παντός τις άδειες από γιατρούς που θα έπαιρναν φακελάκια, θα έβαζε διά παντός λουκέτο σε κάθε επιχείρηση που θα τολμούσε να αποκρύψει έσοδα, θα τιμωρούσε αυστηρά κάθε πολίτη που θα πέταγε τα σκουπίδια του όπου έβρισκε, θα τιμωρούσε αυστηρά κάθε δήμαρχο που θα επέτρεπε έστω και την παραμικρή παρατυπία στην περιοχή του, θα τιμωρούσε αυστηρά κάθε οδηγό που θα παρεμπόδιζε την κυκλοφορία με το παράνομο παρκάρισμά του…
http://kafenedaki.wordpress.com/2009/02/11/kyvernitikipolitiki/

Δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα Κέρδος στις 21/2/2009